ਮੰਥਰਾ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਰਾਮ ਭਰਤ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਗਲਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਹਲ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਭੇਜੋ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਸੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੇ ਭਰਤ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਜ ਮਿਲੇ। ਭਰਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵੇਗਾ? ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇਗੀ? ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਕਮਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤਦ ਤੂੰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਭਰਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰਹੋਗੇ। ਜਦ ਰਾਮ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਭਰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲਾ ਚੈਪਟਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੈਕੇਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੰਮੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਅੱਜ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਭੇਜਾਂਗੀ, ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗੀ। ਹੁਣ ਸੋਚੋ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲੇ।” ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਹੁਣ, ਕੈਕੇਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਹੀ ਰਾਜ ਪਾਵੇ। ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਉਂ ਛੁਪਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫਾਇਦੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ।” ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਛਾਈ ਹੋਏ ਪਲੰਗ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਠ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ: “ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਕੈਕੇਈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਦੰਡਕ ਦੀ ਵੱਲ, ਵੈਜਯੰਤਮ ਨਗਰ, ਜਿੱਥੇ ਮਛਲੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਂ ਦਾਨਵ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੰਬਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੋ ਜਾਦੂਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੀ। ਉਸ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਦਾਨਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਤੇ ਸੋਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਗਈ, ਤੇ ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜਦ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਮੰਗ ਲੈ।’ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਜਦ ਚਾਹਾਂਗੀ, ਲੈ ਲਾਂਗੀ,’ ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪਤੀ ਮੰਨ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ। ਤੇਰੀ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹੁਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਰੋਕ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗ: ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਵਨ-ਵਾਸ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਜ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਅਸ਼ਵ-ਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲੁਕ ਕੇ, ਮੈਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਰਹਿ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ, ਨਾ ਗੱਲ ਕਰ; ਜਦ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਰੋਦੀ ਰਹਿ, ਪਰ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੀ ਸਾਦਗੀ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਦਸ਼ਰਥ ਤੈਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਵਰ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੇਵ-ਦਾਨਵ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾ, ਰਾਣੀ; ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਰਾਮ ਦਾ ਵਨ-ਵਾਸ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ—ਨੌ ਤੇ ਪੰਜ—ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਸਥਿਰ ਰਹੇਗਾ। ਰਾਣੀ, ਇਹ ਵਰ ਮੰਗ—ਰਾਮ ਦਾ ਵਨ-ਵਾਸ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।