ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਭੋਗ ਲਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੱਗ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੜੀ ਦਾਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੂੰ, ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਤੁਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ, ਸੋ ਪਾਇਆ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਭ ਸੁਖ ਵੀ ਭੋਗ ਲਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੇਵਲ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੀ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ।" ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਅੱਜ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਆ ਰਹੇ ਹਨ—ਅਗਨਿ ਵਰਗੇ ਉਲਕਾਪਾਤ ਗਿਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ। ਅਮੂਮਨ, ਜਦੋ ਐਸੇ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਆਫਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਹੈ, ਪਰਸੋਂ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਯੁਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੂੰ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੈ।" "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਰਾਤ ਵਿਅਤੀਤ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਮਿਤਰ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਕਾਜ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਰਤ ਦੇ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਮਾਂ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਭਰਤ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਵੱਡੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੈਠੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਖੜੀ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ, ਉਹ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਾਸਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਾਂ ਕੋਲ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਭਰੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਕਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਪਾਧਿਆਇਆਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਆਖਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਲ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਲਈ ਕਰਵਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਮੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਹੋਵੇਂ। ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਧਨ-ਧਾਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਜਨਮਿਆ, ਤੇਰੀ ਗੁਣਵਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਧੀਰਜ ਅਖੀਰ ਕਾਰ ਫਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਾਜ ਲਾਭ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ। ਇਹ ਰਾਜ-ਸੰਪੱਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਆਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈਂ। ਸੌਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਫਲ ਭੋਗ। ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਅਤੇ ਰਾਜ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੀਤਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜ ਲਾਭ ਦੇ ਮੰਗਲ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋਵੇ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ, "ਜੈ ਹੋ," ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।