ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਦੀ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਖਬਰੀ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਖ਼ਬਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਈ ਗਈ। ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ। noble ਸਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਇਹ ਦਾਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਪਸੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਭਵ-ਭਰੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਲੋਕ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ। ਗੰਭੀਰ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨक्षਤਰ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਰਥਵਾਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।" ਦਰਵਾਜ਼ੇ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜੀ ਚਿੰਤਾ ਆਈ। ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ। ਰਥਵਾਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਾ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦੂਰੋਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹਾਂ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸੰਪਦਾ ਭੋਗੀ। ਮੈਂ ਅਨੇਕ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਚਾਹਿਆ, ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਸੁਖ ਵੀ ਭੋਗਿਆ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ ਮੁਕਤ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਅਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ। ਅੱਜ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਪਰੰਤ, ਅੱਜ, ਰਾਮ, ਮੈਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਨਿ-ਕੋਤਕ, ਗਰਜਣ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਰਾਹੁ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਦ ਐਸੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਮਤ ਭਟਕ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਚੰਦ ਪੁਸ਼ਯਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵਾਅਸ਼ਾਢਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਯਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਤੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਸੰਘਾਰਕ। ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ। ਤੇਰੇ ਮਿਤਰ ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ; ਐਸੇ ਉਪਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਨਿਆਯੀ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਮ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਚੁੱਪ, ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ, ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਵੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਸੁਮਿਤਰਾ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਤੇ ਪੂਤ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਅਰਾਦਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਹੈ।" "ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।