ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਪੁਸ਼ਯ ਨੱਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੈਨੂੰ ਯੂਵਰਾਜ ਦਾ ਪਦ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਹੀ ਧਰਮੀ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਪਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਮਤਾ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੀਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਅਲੋਚਨਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਲੀਨਤਾ ਨਿਭਾ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾ ਤੱਕ, ਸਭ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤ। ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸੰਪਤੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ। ਜੇਹੜਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ ਐਸੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤ ਭਾਵ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕੌਸਲਿਆ ਮਾਤਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਈ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕੁਲਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਉਪਹਾਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਐਸੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੁਣ ਚੌਥੇ ਸਰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ। ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯ ਨੱਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਯੂਵਰਾਜ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਥਵਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ।" ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਰਥਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦ ਰਾਮ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਘਵ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਬੈਠਕ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗ ਲਏ। ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।" "ਅੱਜ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅਤੁੱਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਜੋ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਸਿੱਖਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕਰ ਲਿਆ।" "ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਪਾ ਲਈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।" "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੀ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ।" "ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੂਵਰਾਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਾਰੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਰਾਮ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨੱਕਸ਼ਤਰ ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਾਂ—ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਰਾਹੂ—ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ।" "ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਦ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ਕੁਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਆਫਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਯ ਨਾਲ ਯੋਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨਗੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯ ਨੱਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ ਲੈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਵਲ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ, ਹੇ ਰਿਪੂ-ਤਾਪਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੂਵਰਾਜ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦੇ ਬਿਛੌਨੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵਿਅਤੀਤ ਕਰੀਂ।" "ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਾਘਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਭਰਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਲਈ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਹੈ।" "ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਨਿਆਂਪ੍ਰਯ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਹੜੀ ਰਾਮ ਦੇ ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੈ ਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।