ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਵਰਗੇ ਤਜ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭਾ ਚੰਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਚੰਨ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਕੇ ਬੋਲੇ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ: "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ੍ਯ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ।" "ਰਾਮ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼੍ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲ। ਤੂੰ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਚੋਣ ਦੋਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਣਵਾਨ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਸਲਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਰੱਖੀਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੀਂ।" "ਕਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਜਾਂ ਪਬਲਿਕ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਚਿਤ ਵਿਹਾਰ ਕਰ।" "ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰ। ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਘਰ ਭਰपूर ਰੱਖ।" "ਜੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ ਓਹੋ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਰੱਖ ਅਤੇ ਇਹੀ ਅਮਲ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਸਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕੌਸਲਿਆ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਐਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤੀ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਮਗਰੋਂ, ਉਸ ਅਡੋਲ ਰਾਜੇ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼੍ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ," ਰਾਜਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਥਵਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।" ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਦਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਰਥਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੋ ਜਾਂ ਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਫੌਰਨ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੋਲੇ। "ਰਾਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗ ਲਏ। ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।" "ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ, ਦਿੱਤਾ, ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸੁਖ ਵੀ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।" "ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕੋ ਕੰਮ ਬਚਿਆ ਹੈ—ਤੇਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ।" "ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਉਲਕਾਪਾਤ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਰਾਮ, ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੂਰਜ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ।" "ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਐਸੇ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮੂਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਰਾਘਵ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬਹੁਤ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਅੱਜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼੍ਯ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਇਹ ਪੱਕਾ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼੍ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ।" "ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਸੇ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੜਚਣਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਭਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਭਰਤ ਵੀਰਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ, ਧਰਮੀ, ਦਯਾਲੂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।