ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ, ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਲਗਦਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦਨ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਣਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਰੱਜੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਮਾਣ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਮ, ਮਹਲ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੋਟੀ। ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਦ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਸਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਚੰਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਭਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਚਿੱਤਰ ਨਿਰਮਲ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਇੰਝ ਬੋਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ: "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਤੂੰ ਉੱਤਰੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਵਭਾਵਕ ਤੇ ਚੋਣਵੀਂ ਤੌਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈਂ। ਪਰ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ। ਇੱਛਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਗੁਪਤ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ, ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗਾ ਵਤੀਰਾ ਰੱਖ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ।" "ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਭਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤੁਰੰਤ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਕੋਲ ਦੌੜੇ। ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਮਹਿਲਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਇੰਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦ੍ਰਿੜ਼ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੋਠੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ।" ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਉਤਾਵਲੇ ਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਤੋਂ ਚੁੱਕਿਆ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। "ਰਾਮ, ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਭੋਗ ਲਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਤੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਅਦੁੱਤੀਯ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਕਰ ਲਿਆ, ਸਿੱਖ ਲਿਆ, ਦਾਨ ਕਰ ਲਿਆ।" "ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਸੁਖ ਵੀ ਪਾ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ੇ ਮੁਕਾ ਲਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਖਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ।" "ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਪਿੰਡ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਪਿਆਰ, ਸਲਾਹ ਤੇ ਆਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ।