ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਨਿਭਾ ਕੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਚਮਕ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਰਥਵਾਹਕ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ 'ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਲਿਆਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਆਰਯ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ-ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਲੋਕ—all ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਕਰਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨੀ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਤੇ ਗੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ; ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਭਰਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਆਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਮ, ਮਹਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਨੇੜੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਦ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਉਸ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਦਰਬਾਰ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦਰਬਾਰ ਚੰਨਣ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਤੋਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਦਿਨ ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਨੇਕਦਿਲੀ ਵਿਚ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਪਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਨੇਕ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੁਝ ਆਖਦਾ ਹਾਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੀਂ।" "ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਤੇ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਵਿਹਾਰ ਕਰ।" "ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਭਰ ਲੈ।" "ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਤੁਰੰਤ ਕਉਸਲਿਆ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਕਉਸਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਥ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਨ-ਬਾਨ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ ਜਦ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਇੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਗਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਅਡੋਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ: "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਰਥਵਾਹਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੈ ਆ।" ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਰਾਮ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਰਥਵਾਹਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੋ ਜਾਂ ਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ ਤੁਰੰਤ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦ ਮਹਾਨ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।