ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੇ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਝੰਡੇ ਲਗਾਏ ਗਏ, ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਚਿੱਟਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੇ ਸਭ ਦਰਬਾਨ ਤੇ ਨਾਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ। ਮਹਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਲੋਕ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਮੰਦਰਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸੀ। ਗਲਿਆਂ ਦੇ ਹਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵੱਖਰੇ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ ਯੋਧੇ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਵਸਥਾ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ, ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉ।" ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਮਨਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਰਥ 'ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ। ਰਾਮ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ—ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ—ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਆਰੀ, ਤੇ ਜੰਗਲ-ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਸਭ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਥ, ਮਹਲ ਦੀ ਛਤ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸੋਭਾ ਲਈ ਵਿਖਿਆਤ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਗਜਰਾਜ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ, ਚੰਨਣ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਨੋਹਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਉੱਚੀ ਕਲਾਸ ਅਤੇ ਗੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ; ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਮਹਲ ਵੱਲ ਆਈ। ਰਾਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕਿਆ। ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀਰੇ-ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਉੱਤਮ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ; ਰਾਮ, ਉਸ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ। ਦਰਬਾਰ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ; ਆਪਣੀ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨक्षਤਰ ਹੇਠ, ਤੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣ। ਤੂੰ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਚੋਣ ਦੁਆਰਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਪਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ: ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਰੱਖ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖ।" "ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇ; ਨਿੱਜੀ ਤੇ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਰੱਖ।" "ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ, ਤੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰ ਜੋੜ।" "ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਰੱਖ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਕੋਲ ਗਏ। ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਜਵੇਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੀਆਂ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਗਰਿਕ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਗਈ ਹੋਵੇ; ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤੀ; ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। "ਕੱਲ੍ਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੈ; ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ," ਰਾਜਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਥਚਾਲਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਉ।" ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ। ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਰਥਚਾਲਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ।