ਦਸ਼ਰਥ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਨਜ਼ਰਾਨੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਿਆਉਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘਿਉ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ, ਇੱਕ ਰਥ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ। ਚਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਚੰਗੇ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ, ਦੋ ਚਾਮਰ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰ ਅਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ। ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਭੀ ਚੰਗਾ ਤੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਰਾਜ ਮੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਹੋਣ, ਵਾਫਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ, ਭੁੰਨੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੁਰੰਤ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਮ ਹੋਣ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਲਗਾਏ ਜਾਣ। ਝੰਡੇ ਲਾਏ ਜਾਣ, ਰਾਜ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਰਬਾਨ ਤੇ ਨੌਕਰਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆੰਗਣ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ, ਦੇਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਲੰਬੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਯੋਧੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ। ਵਿਅਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਆਦੇਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਦੱਸਿਆ, “ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ।” ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨ ਕੇ ਕੀਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆ।” ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਥ ‘ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਲਿਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਆਰਯ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ-ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਘੇਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ਼ਰਥ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਮਹਲ ਦੇ ਛੱਜੇ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਰਤਾ ਕਰਕੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੋਹਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਗੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਪਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ-ਤੱਕ ਕੇ ਨਹੀਂ ਭਰਦੀਆਂ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਾਮ, ਸੋਹਣੇ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਿਆਂ ਮਹਲ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਅ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਸੋਹਣਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਚ ਆਸਨ ‘ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਰਘੁਨੰਦਨ ਉਸ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਉਠਿਆ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਲਾਡਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਉਂ ਸੋਹਣਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, “ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦਾ ਪਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇ ਚੋਣ, ਦੋਵੇਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ। ਪਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈਂ, ਪਿਆਰ ਵੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਰੱਖੀਂ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੀਂ। ਚਾਹ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਗੁਪਤ ਤੇ ਪਰਖਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਜਣਤਾ ਨਾਲ ਵਰਤਾਵ ਕਰ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਘਰਾਂ ‘ਚ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ ਇਉਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਚਾਹਵਾਨ ਮਿੱਤਰ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕੌਸਲਿਆ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।