ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਿਹਾ, “ਆਪ ਜੀ ਅੱਜ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।” ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਸਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ—ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ—ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੋਨਾ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਆਓ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਅਨਾਜ਼, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੱਖੋ; ਕਦੇ ਨਾ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤ੍ਰ, ਇੱਕ ਰਥ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਲਿਆਓ। ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ, ਦੋ ਚਮਰ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਹੋਣ। ਇੱਕ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਪੂਰਾ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਵੇਰੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਜਨ-ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ—ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਹੋਣ—ਬਹੁਤायत ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਭੁੰਨਿਆ ਅਨਾਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਸਵੇਰੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉਗੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੈਠਕਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਝੰਡੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਦਰਬਾਨ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆੰਗਣ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ-ਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਣ। ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖਰੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ; ਲੰਮੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਪੱਟੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ। ਵੀਰ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਹੋਰ ਜੋ ਹੁਕਮ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ।” ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਭਾਏ ਹੋਏ ਕੰਮ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਰਾਮ, ਜੋ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆ।” ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਲੈ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਆਰੀਆ ਅਤੇ ਜੰਗਲ-ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ—all ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਛੱਤ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ੌਰਤਾ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ। ਰਾਮ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ, ਚੰਨ-ਪਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੋਹਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਉੱਚਾ ਕੁਲ, ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਜਿੱਤ ਲਏ; ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਆਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ-ਦੇਖ ਕੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਆਈ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਹਿਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ; ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਹਣਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਆਸਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਚਮਕ ਪਾਈ। ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤृਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਕਸ਼ਯਪ ਵਾਂਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਬਦ ਕਹੇ: “ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਰਾਮ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਆਪਣੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਤੂੰ ਉਤਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਚੋਣ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਗੁਣਵਾਨ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਤੂੰ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈਂ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਵਸ਼, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਹਾਂਗਾ: ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਮਰਤਾ ਰਖੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੀ। ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਕੱਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਨਤਾ ਤੱਕ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕਰ; ਖਜਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ। ਜੋ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮਤ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਗਏ।