ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਦਿ-ਕਵੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਰਚੀ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਗਾ ਹੀ ਉੱਚਤਮ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਹੈ—ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ, ਜੇਕਰ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤਿ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰਾਘਵ ਦੀ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਤਮ ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਾਘਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇਹ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਵੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵেশ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਘਵ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ—ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼—ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਦਾ ਉਤਸਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰਾਮਾਇਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਚਰਨ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰੋ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੇ। ਇਥੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਗਿਆਰਾਂਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾ-ਕਵੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ।