ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸੋਚ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬੜੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਸਮਝੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ।” ਉਹ ਫਿਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਰਾਹ ਵੀ ਸੋਚੀਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਾਫ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।” ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਐਸੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪੈਣ। ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਰ ਸੰਤੋਸ਼ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ-ਮੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਓ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਰਾਜਸੀ ਛਤਰ ਹੇਠਾਂ ਦੇਖੀਏ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜਪਾਲ ਵਜੋਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਿਉਂ?” ਫਿਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਕਿਉਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਬਹੁਤ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ।” ਉਹ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਦੱਸਾਂਗੇ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮੀ, ਦੇਵਤੁਲ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ—ਸੁਣੋ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਰਾਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।” “ਰਾਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਦਰਅਸਲ, ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੇ ਹਨ।” “ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਜਿਹਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ।” “ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਰੋਸ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਅਡਿੱਗ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਯੋਗ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਤੇਜ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।” “ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਪਾਰੰਗਤ ਹੈ।” “ਭਾਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਗੰਧਰਵ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਅਡੋਲ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—” “ਉਹ ਸਦਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਆਵੇ ਜਾਂ ਰਥ ਤੇ।” “ਉਹ ਸਦਾ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅੱਗਾਂ, ਪਤਨੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਵੀ।” “ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: ‘ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ?’” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਪੁਰਖਸ਼ੀਰੋਮਣੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸਹੀ ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਵਾਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” “ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਸੁੰਦਰ ਭੌਹਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਾਮਰ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।” “ਰਾਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਕਦੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੀਆਂ।” “ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ! ਉਸ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।” “ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਦੰਡ ਦੇਣ ਯੋਗ ਨੂੰ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” “ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਰੋਸ਼ਣੀ ਨਾਲ।” “ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਪ ਹੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।” “ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੀਚੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸੀ।” “ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਆਯੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।” “ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ, ਰਾਜਧਾਨੀ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸੀ ਉੱਤੇ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।” “ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਰਾਮ ਲਈ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।” “ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ਿਆਮ ਤੇ ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਯੁਵਰਾਜ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖੀਏ।” “ਹੇ ਵਰਦਾਤਾ! ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸੁਖ ਲਈ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਓ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣਾਏ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।