ਇਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸਭ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਉੱਤਰਾ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ-ਸੰਭਾਲ ਹੇਠ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੋਚ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਏ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹੋਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਰਾਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰਪੱਖ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਵਿਚੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।” ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਬਦਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਇਕ ਨਰਮ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਹਲ ਜਾਵੇ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਓ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ।” “ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਦਿਖਾਵੇ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਭਾਇਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ, ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਹੈ; ਸੱਚ ਸਚ ਦੱਸੋ।” “ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਖਣਾ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।” “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਨਮੋਹਣੇ, ਪੂਰੇ ਗੁਣ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਦੇਵ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਸਾਰੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ; ਧਰਮ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।” “ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਜਿੰਨਾ ਧੀਰ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਵਿਸ਼-ਰਹਿਤ, ਧੀਰ, ਨਰਮ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।” “ਉਹ ਨਰਮ ਹੈ, ਮਨ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ, ਵਿਸ਼-ਰਹਿਤ; ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਉੱਨਤੀ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਧਦੇ ਹਨ।” “ਉਹ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ initiation ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਭਰਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮਨ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ।” “ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੰਗ ਤੋਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਰਥ ਤੇ।” “ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅੱਗ, ਪਤਨੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਚੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ: ‘ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾਨ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ?’” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿਚ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਰ ਹੈ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂਮਲੇ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਹੀ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਵਾਦੀ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜਵਾਬ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੌਂਵਾਂ ਅਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਤਾਮਰਾਂਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗਾ ਹੈ।” “ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਹੌਸਲੇ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਸ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਕਦੇ ਭਟਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਭੋਗ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੀ? ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।” “ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ—ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ।” “ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਤਾਂ ਵਰਗਾ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਮਰੀਚਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।” “ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ, ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸਭ ਲੋਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾ-ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।