ਇਕ ਵਾਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਗੌਰਵ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੈਥੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉਸਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਲਖ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਰਾਮ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਯੋਗ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੇਠਾਂ ਤਾਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ ਆਪ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੋਚ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ ਜਾਂ ਫਿਰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹੋਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਾਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਲਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਥਕ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਹਰਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ, ਮਨ ਭਾਵਣੀ ਧੁਨੀ ਉਠੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਹਿੱਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੰਨਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਲੰਘਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਜੀ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਓ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਲਵਾਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਛਤਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੀਏ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਕੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ, ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨੇਕ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰੀਤਿਯੋਗ, ਮਨਭਾਵਣੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਦਿਵਿਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇක්ෂਵਾਕੁਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਤਪੁਰਖ ਹੈ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ। ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਗੁਣੀ ਹੈ, ਦੋਖ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਅਡੋਲ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ, ਡੰਗੀ ਨਹੀਂ; ਰਘੁਨੰਦਨ ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਹੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਤੇਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਦੱਖਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਾਂਧਰਵ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ (ਲਖ਼ਮਣ) ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਉੱਤੇ, ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅੱਗ, ਪਤਨੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—'ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਲੇ ਹੋ?' ਇਉਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹਰ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਦਮਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਹੀ ਅਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੌਂਸਲੇ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸਤਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਧਰਤੀ ਤਾਂ ਕੀਹ ਹੀ ਗੱਲ ਹੈ! ਉਸ ਦਾ ਰੋਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਧਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਰਨਾਂ। ਧਰਤੀ ਆਪ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਚ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇ। ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ; ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੀਚੀ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਆਯੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਗਾਂਧਰਵ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਾਮ ਵਲ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਯੁਵਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ।