ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ-ਗੁਣਾਂ, ਮੋਹ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ, ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਜੋ ਇੱਛਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿਆਂ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭੇੜੀ, ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਕੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਛਤਰੀ ਦੇ ਸਾਏ ਹੇਠ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਇਹ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਵਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਹ, ਪੁਸ਼ਯ ਨक्षਤਰ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਰਸ਼, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਾਰਜ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੋਚ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹੋਰ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਵੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰਪੱਖ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਮਨ ਭਰ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਮੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਬੁੱਢੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਓ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਰਾਜ ਛਤਰੀ ਹੇਠ, ਵੇਖੀਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਇਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਣਾ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?” ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਨਾਗਰਿਕ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ — ਪਿਆਰੇ, ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਪੂਰੇ — ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਜਿਹਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ; ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਸਚਾਈ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਟਲ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਵਾਕੁਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ; ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ; ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦ੍ਰ) ਵਾਂਗ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਧਰਮਵਾਨ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਰਮ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਟਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ, ਈਰਖਾ-ਰਹਿਤ; ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਅਤੁੱਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਆਦਰ ਤੇ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵੰਸ਼, ਧਰਮਵਾਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯੁੱਧ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੌਮਿਤ੍ਰ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜਦ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ, ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਥ ਤੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗ, ਪਤਨੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰਤੀਬ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ: “ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।