ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਬਣਾਈ। ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਝਲਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੱਤਾਬਕ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤ्कार ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਜੀਲ ਵਿੱਚ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ ਅੰਦਰ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੀਟਾਂ ਵੰਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਦੋਂ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਦੂਜਾ ਸਰਗਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸਬਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕੱਤਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗੰਭੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ। ਮੈਂ ਵੀ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭੀ ਹੋਈ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਚੌਕਸ ਅਤੇ ਬੇਨੀਂਦ।" "ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਮਰ ਲੰਘਾ ਲਈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀ ਕੇ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਔਖਾ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਮ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਉਹ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਸੁਭਾਗ ਤੋਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਥੱਕ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਵੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ 'ਚ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਪੂਛਦੇ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਨਰਮ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਭਰਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ 'ਚ ਗੂੰਜੀ, ਮਾਨੋ ਧਰਤੀ ਹਿੱਲ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਲੰਘਾ ਲਈ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਓ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।" "ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ, ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ, ਦੇਖੀਏ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਏ, ਰਾਜਾ, ਮਾਨੋ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣਾ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਤਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਦੱਸਾਂਗੇ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ; ਸੁਣੋ।" "ਰਾਮ, ਇੰਦਰ ਸਮਾਨ ਦੇਵਤਾਈ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਸਾਰੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।" "ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਰਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ ਹੈ।" "ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ; ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ; ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਵਾਂਗ।