ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਐਸੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਖੇ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਣਮੁੱਲ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਡੂੰਘੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਜੀਵਦੇ ਜੀ ਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਧਦੀ ਹੀ ਰਹੀ ਕਿ ਕਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣਗੇ। ਰਾਮ ਜੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲਾਂ ਤੋਂ ਵਰ੍ਹਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੀਂਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਮ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਵਰਗ ਮਿਲਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਰਾਮ ਜੀ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਅਣਗਿਣਤ ਅਤੇ ਦੁਲੱਭ ਗੁਣ ਸਨ, ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੇਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਧਾਪਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਰਾਮ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਉਚਿਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜਲਦੀ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ ਵੀ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਰਾਜਿਆਂ, ਨਗਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਹਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਹਿਤਕਾਰੀ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਮੈਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ।" "ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਛਤਰੀ ਦੀ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਬਿਤਾ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਜਦ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਰਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਰਾਜਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰੀ ਬੋਝ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਠਿਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਥਕਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ-ਹਿਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਆਰਾਮ ਲਵਾਂ।" "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ। ਉਹ, ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਯੁਵਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗਾ। ਲੱਖਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਣ।" "ਇਸ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਆਪ ਆਰਾਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੋਚ, ਜੋ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿਓ; ਜਾਂ ਦੱਸੋ, ਹੋਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਉਪਾਅ ਕਰਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਰਸਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੋਚੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਰਾਹਦੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਬਦਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਧੁਨ ਉਠੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਹਿੱਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਗਰ ਅਤੇ ਦੇਹਾਤ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁੱਢੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਓ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ!