ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੁਆਰਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੀ ਧੀਰਜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਵਰਗੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਾਵਦੇ ਹਨ, ਰਾਮ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਧਰਤੀ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ: "ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜੀਵਦੇ ਹੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵਾਂ?" ਇਹ ਪ੍ਰੀਤ, ਜੋ ਰਾਮ ਲਈ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ: "ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਹੋਏ ਵੇਖਾਂ?" ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਮ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਾਧੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਦਲ। ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਮ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅਡੋਲਤਾ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹਨ। "ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ," ਰਾਜਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਅਤੇ ਅਣਮੋਲ ਗੁਣਾਂ, ਜੋ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬੁਢਾਪਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਸੀ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਤਦ ਬਾਕੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ ਅੰਦਰ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸਨ ਵੰਡੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਸਰੀਰਕ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ-ਯੋਗ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਰਾਜਿਆਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ (ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ) ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਇਹ ਦੂਜਾ ਸਰਗਾ (ਅਧਿਆਇ) ਹੈ, ਸੁਣੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਸਭਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਚਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਭਾਵਨਾ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਦਵਤੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਾਂ।" "ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਚੌਕਸ ਰਹੇ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬੁਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਵਣ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਇਹ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਥਕਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਸਭ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਵਾਂ।" "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ; ਰਾਮ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ, ਪੁਸ਼ਯ ਨक्षਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਧਰਮ ਦਾ ਧਾਰਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਉਹ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਵਿਹਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਵੀ ਸੋਚੀ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸਫ਼ਾਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਖੁਸ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੋਰ ਵੱਡੇ ਵਰਖਾ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਮਨ-ਭਾਵੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ...