ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਰਮਿਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋਨੋ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗੀ ਬਚਨਾਂ, ਮੰਗਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਉੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਨਵੇਂ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ! ਇਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।" ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਗਏ। ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ। ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਖੇਦ-ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਫਰਜ਼ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰਜਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦਸ਼ਰਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ। ਰਾਮ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ। ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ। ਸੀਤਾ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਉਸਦੇ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਨੇਕੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇਪਣ ਕਰਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਸੀਤਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦੋ ਗੁਣਾ ਪਿਆਰ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਭੇਦ ਵੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਮ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ। ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ। ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਲ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ। ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਹੋਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਕੌਸਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਣਮਾਪ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਐਸੇ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਤੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀਆਂ ਨੇਕੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ, ਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਰੁੱਖਾ ਬੋਲਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਲਟ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੌ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਮਰਦਾਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ। ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਇਆਵਾਨ, ਕ੍ਰੋਧ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਖੀ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਵਰਗ ਫਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜੀਵਾਰ, ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ। ਤੰਦਰੁਸਤ, ਨੌਜਵਾਨ, ਵਚਨ-ਕੁਸ਼ਲ, ਸੁੰਦਰ, ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਸਭ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ, ਭਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਨੇਕ, ਨਿਰਭੀਕ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ, ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ), ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੀ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਯਾਤਰਾ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਰਹੇ।