ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੰਦ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੈਕੇਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦੂਜੀਆਂ ਦੂਲਹਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਉਰਮੀਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦੋਨੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ। ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਦੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕੇਕਾਇਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।" ਭਰਤ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਚਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਨੀ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਭਰਤ ਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਬਾਕੀ ਰਹੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਇਆ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜੋ ਪਸੰਦ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ; ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਸਖਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਵੀ। ਰਾਮਾ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਕਾਰਨ, ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਿਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵੈ-ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ; ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ; ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮਾ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਭਾਵਿਕਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਿਆਰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਲਈ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨਾਲ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੋਬਲ ਪ੍ਰਿੰਸੈਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਰਾਮਾ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ। ਰਾਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਤਮ-ਗਰਵ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤਵ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂਆਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਚਾਈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਿਆ।