ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜਾਮਦਗਨ्य ਰਾਮ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਹੁਣ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਚਾਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚੱਲੇ।” ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਡੌਲ-ਨਗਾਰੇ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ, ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਾ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਸਵਾਗਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੈਕੇਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਰਾਜ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੀ ਨਵ ਵਧੂਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੀਤਾ ਜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਰਮਿਲਾ ਜੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ— ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਖਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ। ਤੇਰਾ ਮਾਤਾ ਪੱਖੋਂ ਮਾਮਾ, ਯੁਧਾਜਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਇਆ ਹੈ।” ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ— ਉਸ ਨੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਯੁਧਾਜਿਤ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਵੇ। ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ। ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵਸੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਜੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੈ-ਭੂ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਹਨ। ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਈ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਗਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਜੋ ਗੱਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦਿਲ ਤੋਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਾਮਾ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਭੂ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਸਦਾ ਸਥਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ। ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਂ ਸੀ, ਉਸ ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਗੁਣ ਦਸ਼ਰਥ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੜਵੇ ਬਚਨ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕੀਤੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰ ਹੋਈਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਉਹ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਐਸੇ ਉੱਚੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸੰਵਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ।