ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਪੁਰੂਰਵਾਸ਼ ਕੋਲ ਆਈ, ਜੋ ਬੁਧ ਦੇ ਧਰਮਪਤ੍ਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਆਯੁ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਜਰ ਚਲਾਇਆ, ਉਹ ਅਸਮੰਜਸ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ। ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਮੋਹਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਜਦ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੇਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਉੱਤਰਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛੱਪਵੀਂ ਸਰਗਾ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਮਹਾਓਤਕ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਵੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚਿਆ। ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ! ਉਹ ਦੋਵੇਂ—ਦ੍ਵਿਜ ਅਤੇ ਰਾਜਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਗਏ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਕਥਾ ਆਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਉਹ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਉਪਜੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਉਪਜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ', ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਉਰਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ; ਉਥੇ ਹੀ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਰਜਾ ਵੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ, ਦਿਵਯ ਇක්ෂਵਾਕੁ ਜੰਮਿਆ। ਮਹਾਨ ਇක්ෂਵਾਕੁ, ਜੰਮਦੇ ਹੀ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੁਜਾਰੀ ਚੁਣ ਲਿਆ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਮੇਧਾ, ਮੈਂ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਨਿਮਿ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਵਿਦੇਹ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਖਾ ਦਿੱਤੀ। ਯਜਨਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਭਰਗੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।' ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਿਮਿ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸੇ?' ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਨਿਮਿ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਵਾਸ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।' ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲੇਗਾ।' ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਝਪਕਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਿਮਿ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਅਰਣੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ churn (ਮਥਨ) ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਮਿ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ। ਜਦ churn ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਉਪਜਿਆ; churn ਤੋਂ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਨਕ ਉਪਜਿਆ; ਵਿਦੇਹ ਤੋਂ ਜੰਮਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੈਦੇਹਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਵਿਦੇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਬਣੇ; ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪੋਬਲ ਵਾਲੇ ਮਿਥਿਲਾ ਤੋਂ ਮੈਥਿਲ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਉੱਤਰਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਾਵੀਂ ਸਰਗਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜਿਤੂ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ! ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਨਿਮਿ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ। ਨਿਮਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਧੀਰਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਵੀਰ! ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਧੀਰਜ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਸਹਿਣ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝੋ। ਯਯਾਤਿ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦਵਿਤੀਯ ਸਨ। ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਹੁਸ਼ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੈਤਯ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪर्वਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਦੂਜੀ, ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੰਜਮੀ ਸਨ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਨੂੰ। ਪੂਰੁ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਖੀ ਯਦੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁਖ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣ ਉਪੇਖਾ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ। "ਆਓ, ਮਾਂ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੀਏ; ਪਰ ਰਾਜਾ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਦੈਤਯ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇ। ਜਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ; ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ—ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਨਿਮਿ, ਯਯਾਤਿ, ਪੂਰੁ ਅਤੇ ਯਦੁ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।