ਜਦੋਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਣ ਚਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਅਮਰ, ਮਧੁ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹ ਕੇ ਹੀ ਮੰਗਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ!" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਲ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਦੁੱਤੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਸਾਨ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਜੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ! ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।" ਉਹ ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਅਤੁੱਲ ਬਾਣ ਚਲਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਬਾਣ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਮਹੇੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਜੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਹੇੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਕੋਨੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੰਦਨ ਰਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਯਸ਼ਸਵੀਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਅਪਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਚੌਣੀ (ਚਤੁਰੰਗੀ ਸੈਨਾ) ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚੱਲੇ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਚੰਬ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ। ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ, ਤੇ ਡੋਲ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਲੋਕ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮੀਤਰਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੈਕਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ। ਉਹ ਸਭ ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਵ-ਵਿਵਾਹਤ ਦੋਹਤੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਰਮਿਲਾ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋਹਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਮੰਗਲ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਕਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੈਕਈ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸੀ, ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰ।" "ਤੇਰਾ ਨੀਰਭੀਕ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਕੈਕਈ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸੀ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਰ ਗਿਆ। ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਂਵਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ। ਰਾਮ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਂਵਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਿਆਣਪ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ। ਰਾਮ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਚਰਿਤਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ; ਰਾਮ, ਸੱਚ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਸਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੈ-ਭੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ; ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਈ ਮੌਸਮ ਸੁਖ ਨਾਲ ਗੁਜਾਰਦਾ। ਉਹ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੀਤਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ; ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣਪ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ; ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਖੁਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਲਈ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਕੁਲਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।