ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਇਆ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੇਰੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬਾਣ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ।" ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਮਰ ਮਧੁ-ਸੰਹਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਤਾਪਨ!" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਜ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਦ্বਿਤੀਯ ਬਾਣ ਨੂੰ ਛੱਡੋ; ਬਾਣ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਬਾਣ ਛੱਡਿਆ। ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮਧ੍ਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਮਹਾ-ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਸੀ, ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਪਾਰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਰਵ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਦੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੋ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ। ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਧੁਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਡੋਲ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ। ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਸੁਭਾਗ ਸ਼ਗਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕਰਨ ਆਏ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਸੁਮੀਤ੍ਰਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਈਕੇਈ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਭ ਰਾਜ-ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਉਰਮਿਲਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ-ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਸੁਭਾਗ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਗ੍ਰਹਣ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਰਾਜ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਦਰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ-ਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਸਤਰ-ਕੁਸ਼ਲ, ਧਨ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਕਈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਗਰਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।" ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ— ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਨੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਚਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ; ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਤਾ, ਮਾਵਾਂ, ਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਕੀਤਾ; ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਸੰਯਮਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨਗਰ-ਵਾਸੀ ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਵਾਸੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਅਟਲ ਸੀ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਯੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ; ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਰਿਤੂਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਵਾਨ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਸੀਤਾ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਸੀ; ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦੂਣਾ ਸਥਾਨ ਪਾ ਲਿਆ। ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ-ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਰਾਮ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।