ਜਦ ਰਾਮ ਅਤੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਸਮਨਾ ਹੋਇਆ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਬਿਨਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਘਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਹ ਦਿਵਯ ਬਾਣ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰ ਦਾ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਕਿੱਨਰ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਨਾਗ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ (ਜਾਮਦਗਨਯ) ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਰਾਮ ਵੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਮ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਕਹਿਆ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਾਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਅਮਰ ਮਧੁ-ਸੰਘਾਰਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ; ਤੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਯੋਧਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਤੂੰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਇਆ।" "ਹੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਤੁੱਲ ਬਾਣ ਛੱਡ; ਤੇਰੇ ਬਾਣ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦ ਜਾਮਦਗਨਯ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ, ਤਦ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਬਾਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਤਦ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਕੋਣ ਸਾਫ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਧਾਰੀ ਸੀ। ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਣੋ, ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਸੀ, ਆਖਿਆ, "ਜਾਮਦਗਨਯ ਰਾਮ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਤੁਰੇ।" ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਦ ਰਾਮ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਢੋਲ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੁਰਿਆ। ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵਿਖਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਕੌਸਲਿਆ, ਸੁਮਿਤਰਾ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੈਕੇਈ ਵੀ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ। ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੀ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਉਰਮਿਲਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਦੋਨੋਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਭ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਭ ਔਰਤਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— "ਹੇ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਇਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਤੇਰਾ ਮਾਤਾ ਪਾਸੋਂ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ।" ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ— ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ; ਭਰਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।