ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ—ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ—ਸੁਲਹ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਨੂੰ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਮਾ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਨੁਸ਼ ਰੀਚੀਕ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ। ਰੀਚੀਕ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀਯ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਮ ਬੁੱਧੀ ਅਪਣਾਈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਗਲਤ ਹੱਤਿਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਮਾ, ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕ। ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਉਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ, ਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁੰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸਕਾਂ। ਹੁਣ, ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਛਿਅੱਤਰਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ: "ਭਾਰਗਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਿਨ ਉਤਾਰਿਆ ਹੈ। "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਰਥ, ਨਿਰਬਲ ਅਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ 'ਚ ਅਸਮਰਥ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ; ਆਜ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਲਿਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੀ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ। "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਾਂ ਜਾਂ asceticism ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਤੀਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਕਿਨਨਰ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਮਾ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੋਹ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਨਰਮੀ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਨੈਨ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨ ਰਹਿਆ ਹਾਂ। "ਹੇ ਵੀਰ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਰਸਤਾ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਘਵ; ਮੈਂ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ। "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਅਮਰ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਣ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਵਿਖਣਯੋਗ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਸਮਾਨ ਯੋਧਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। "ਹੇ ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਪੱਕੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਅਦੁੱਤੀਯ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦੇ; ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਹ ਅਤਿ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਰਾਮਾ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਕੋਣ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਰਾਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਜਮਦਗਨਿ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਸਤੱਤਰਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਰਾਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜਾਮਦਗਨਿ ਰਾਮਾ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਰੋ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੋ।" ਰਾਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤਾ।