ਇਕ ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕੌਣ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਦੋਨੋਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੈਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਧਨੁਸ਼ (ਧਨੁਸ਼ ਸ਼ਿਵ) ਲਿਆ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜਦੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰਜ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੋਨੋਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮਨਾਇਆ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ, ਦੋਨੋਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਰੁਦ੍ਰ—ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ—ਵਿਦੇਹਾਂ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤਾ, ਜੋ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰ ਦਿੱਤੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਰੀਚਿਕ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ। ਰੀਚਿਕ, ਜੋ ਅਤਿ ਉਜਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿਚ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਆਮ ਸੋਚ ਲੈ ਕੇ, ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਮੌਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਯੋਧਾ ਵਰਗ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਮਾ! ਇਹ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ; ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿਚ ਆਇਆ। ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ। ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਰਾਮਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛੱਤ੍ਹੀ-76ਵੀਂ ਸਰਗਾ ਆਈ। ਜਮਦਗਨਿ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ। "ਭਾਰਗਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਸਮਰਥ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਯੋਧਾ-ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ; ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਤੀਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਜਮਦਗਨਿ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਰਗਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ-ਹਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਸਚਯ ਹੈ।" "ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਹ ਤੀਰ, ਰਾਮਾ, ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਰਾਮਾ, ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਕਿਨਨਰ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਨਾਗ—ਸਭ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ। ਜਦ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਮਦਗਨਿ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ। ਰਾਮਾ ਦੀ ਜੋਤਿ ਤੋਂ, ਜਮਦਗਨਿ ਨਿਰਜੀਵ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਕੁਮਲ-ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਕਦੇ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਨ ਰਹਾਂ।" "ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ; ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।" "ਰਾਮਾ, ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਸੋਚ ਦੀ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੈਣੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆਵੇ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰ ਮਧੁ-ਵਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਵੇ, ਰਾਮਾ!" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇਰੀ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਕਰਤਬਾਂ ਦੇਖਣ ਆਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਸਮਾਨ ਯੋਧਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।" "ਰਾਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੀਰ ਛੱਡ; ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦ ਜਮਦਗਨਿ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਮਦਗਨਿ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਦੇਖ, ਤੁਰੰਤ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮਧ੍ਯ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਮਾ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਜਮਦਗਨਿ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 77ਵੀਂ ਸਰਗਾ ਆਈ।