ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਮਦਗ્નਿ ਪੁੱਤਰ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਆਏ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਕਹਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ। ਜੇਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਹੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।" ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਾਮਦਗ੍ਨਿ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇਵੀਕ ਧਨੁਸ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਨੋ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਕਲੇਵਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਕ ਧਨੁਸ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੂੰ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ। ਦੂਜਾ, ਅਜੇਤ ਧਨੁਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੌਣ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਕੌਣ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ—ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।" "ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦੋਹਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।" "ਦੋਹਾਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਪਰ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਦੇਹ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਹੇ ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਰੀਚੀਕ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਰੀਚੀਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਲ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਦੇਵੀਕ ਧਨੁਸ਼ ਜਮਦਗ੍ਨਿ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਪਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਆਮ ਬੁੱਧੀ ਅਪਣਾਕੇ, ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਇਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਅਣੁਚਿਤ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।" "ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਪਿਓ-ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਚਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ।" "ਇਸ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅਵਸਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਜਾਮਦਗ੍ਨਿ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੀਤੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਿਣ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਬਲ, ਬੇਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਬਲ ਦੇਖੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਜਾਮਦਗ੍ਨਿ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ।" "ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਰਸਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਤੀਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਸਦਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਕਿਨਰ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਨਾਗ—ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨਿ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਪੋਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, 'ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਾ ਵੱਸਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'" "ਹੇ ਵੀਰ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਰਸਤਾ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਵਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ, ਮਧੁ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਅਪਮਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮੰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ, ਜਦਕਿ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਲ ਅਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਸਿੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।