ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ, ਚਿੱਟੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਲਏ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਚਲ ਪਏ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਰੇਤ ਦੇ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸਮਾਨ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਦੀ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਰੀਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਆਪਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਅਰਪਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਰਜੁਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ-ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਵਹਾਅ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਪਸ ਉਲਟੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਮੱਛੀਆਂ, ਮਗਰਮੱਛਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕੂਸ਼-ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜੀ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਉਫਾਨ ‘ਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਆਈਆਂ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਰੋਕੀ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਅਰਪਣ ਨੂੰ ਵਗਾ ਲੈ ਗਈ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਧੂਰਾ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦਰਿਆ ਦੀ ਉਫਾਨੀ ਲਹਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਇੱਕ ਅਡੋਲ, ਠੰਢੇ ਮਨ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਅਟਲ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਦੱਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਚਟਕਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਰਣ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਵਹਾਅ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਓ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭਰਾ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ, ਸ਼ਾਲਾ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪਾਣੀ ਕਰਕੇ ਬੇਤਰਤੀਬ ਸਨ, ਅੱਖਾਂ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਤਵਾਲੀਆਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ। ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਵਾਪਸ ਆਏ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਲਾ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਹੈ," ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਂਧੀ ਚਲ ਪਈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕੰਬ ਪਏ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਰਸ਼ਵ, ਧੂਮਰਾਖਸ਼, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਰਣ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਬੱਦਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਸੀ; ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਲਾਸ਼ਯ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਫੂਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ: "ਚਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੈਹਯ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਵੋ ਕਿ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹਥਿਆਰ-ਸਜਜ ਹੋ ਕੇ ਉਠੇ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਯੁੱਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ, ਰਾਵਣ, ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਕੌਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ? ਅਰਜੁਨ, ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਤਵਾਲੀ ਹਾਥਣਾਂ ਵਿਚਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਾਘ ਹਮਲਾ ਕਰੇ?" "ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੈ। ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਲੜੀਂ।" "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਲੜਾਈ ਦੀ ਤਲਪ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰੀਂ।" ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਭੁੱਖੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਗਏ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ। ਤੀਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੈ ਗਏ। ਹੈਹਯ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਰਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ।