ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਠੰਢੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨੇ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਹਵਾ ਵੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਨਰਮਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੀ, ਕ੍ਰੋਡ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖ਼ਮੀ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਐਸੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਵੋ। ਹੁਣ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇੰਜ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਮਹਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।" ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਟਾਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਵਣ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਹਸਤ, ਸ਼ੁਕ, ਸਰਣ, ਮਹੋਦਰ ਤੇ ਧੂਮਰਾਖਸ਼—all ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ—ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਥੀ-ਵਾਂਗ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇਤਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਤਾਂ ਨਰਮਦਾ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਵਿਗੜ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਮਨ, ਅੰਜਨਾ ਤੇ ਪਦਮਾ ਵਰਗੇ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਰਮਦਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਫੁੱਲ ਲਿਆਏ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉੱਚਤ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਿੱਜੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਰਾਵਣ ਜਾਂਦਾ, ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਰੇਤ ਦੇ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ-ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਦਨੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ ਗਾਉਣ ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਜਿਥੇ ਰਾਵਣ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੇ— ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਰਜੁਨ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ। ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਉਲਟ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਧਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੱਛੀਆਂ, ਮਗਰਮੱਛ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਨੇ ਸਜਾਇਆ ਸੀ, ਬਰਸਾਤ ਦੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰ ਆਈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਭੇਜੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਬਹਾ ਲੈ ਗਈ। ਰਾਵਣ, ਆਪਣਾ ਅਰਧ-ਅਧੂਰਾ ਵਰਤ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਆਰੀ ਨਰਮਦਾ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਰੁੱਸ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਦਰਿਆ ਦੀ ਉੱਭਰਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਗ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਉੰਗਲੀਆਂ ਚਟਕਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਰਣ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਧਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਓ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰ ਪਏ। ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਜਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਾਲ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਚਮਕ ਮੰਦ ਪਈ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਵਾਪਸ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਭਰ ਰਹੀ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਹੈ," ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਹਵਾ ਚਲਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਰਸ਼ਵ, ਧੂਮਰਾਖਸ਼, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਰਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਬੱਦਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।