ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤਿਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ ਸਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਧੀਆ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਓ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਬੜੇ ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਨੇ ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਜਨਕ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੌਣ ਦਵਾਰਪਾਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ? ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਵੇ? ਸਾਰੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਚ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਉਹ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਮੰਚ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਵੇ—ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਦੇਰੀ ਹੈ?" ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ। ਫਿਰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਵਾਓ।" ਰਾਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਨ, ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਨਕ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਮੰਚ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੰਚ ਸਜਾਇਆ। ਉਹ ਮੰਚ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ, ਅਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਅੰਗੀਠੀਆਂ, ਧੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਤੀਆਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ, ਕਟੋਰੀਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਰਘਯ ਦੇ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਖੀਆਂ। ਤਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਪਕਾਇਆ ਚੌਲ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਟ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਖੇ। ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਘਵ (ਰਾਮ) ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ। ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ, ਸੀਤਾ, ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਸਾਥੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ। ਇਹ ਪਤੀ-ਭਗਤ, ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗਨ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਰਹੇਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਮੰਤਰ-ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਜਨਕ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ: "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਉਰਮੀਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ, ਸਮਾਂ ਨਾ ਲੰਘ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ: "ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੰਡਵੀ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ।" ਅਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨਰਮ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" "ਕਕੁਤਸਥ ਪੁਰਖ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ; ਸਮਾਂ ਨਾ ਲੰਘੇ।" ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰੇ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ। ਚਾਰੇ ਭਾਈਆਂ, ਚਾਰੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ, ਮੰਚ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਭ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਦੇਵ-ਡੋਲ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਜਾ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨਾਚਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ; ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਅੱਗ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਿਆ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਚੁਹੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਚੁਹੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਦੋਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਨੇ ਉੱਤਮ ਉਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ, ਲੱਖਾਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ, ਸਭ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ, ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਸੋਨਾ, ਸੁੱਧ ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਮੂंगा ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਬਹੁਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਮਿਥਿਲਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿਚ ਪਰਤ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਤੁਰਣ ਲੱਗੇ।