ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਖੂਤ ਸੈਨਾ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਮਚ ਗਈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਾਰੀਚ, ਪ੍ਰਹਸਤ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਮਹੋਦਰ, ਅਕੰਪਨ, ਨਿਕੁੰਭ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸੰਹਲਾਦ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਮਹਾਦੰਸ਼ਟਰ, ਘਟੋਦਰ, ਜੰਬੁਮਾਲੀ, ਮਹਾਹ੍ਰਾਦ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੁਪਤਘਨ, ਯਜ੍ਞਕੋਪ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਕਰਵੀਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਯਸ਼ਤ੍ਰੁ ਵੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਪੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮਹਾਕਾਇਆ, ਅਤਿਕਾਇਆ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਅਤੇ ਨਰਾਂਤਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ ਖੜਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਸੁਮਾਲੀ ਵੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਉਜਾੜਨ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਫੌਜ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ (ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ) ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਵਸੂ, ਜੋ ਸਾਵਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਬਲਵਾਨ ਆਦਿਤਯ—ਤਵਸ਼ਟਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਾ—ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੈਨਕਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਪਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੌਰੀਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪਰ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਮਲੋਕ ਵੱਲ ਭੇਜਣ ਲੱਗੇ। ਇਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਸੁਮਾਲੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਦਿਵ੍ਯ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੋਢੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅੱਠਵਾਂ ਵਸੂ ਸਾਵਿਤ੍ਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ (ਸੁਮਾਲੀ) ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਸੁਮਾਲੀ ਤੇ ਵਸੂ, ਦੋਹਾਂ ਅਡਿੱਗ ਯੋਧੇ, ਪਰ ਵਸੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਸੱਪ-ਰਥ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਵਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਫਿਰ, ਸਾਵਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੰਡ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਰੀ। ਉਹ ਗਦਾ, ਸੁਮਾਲੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਇੰਝ ਚਮਕੀ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜਰ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨ ਮੱਡੀ, ਨ ਸਿਰ, ਨ ਮਾਸ—ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ ਸੀ; ਗਦੇ ਦੇ ਘਾਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੁਮਾਲੀ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਾਖ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਾ ਟਿਕ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸੁਮਾਲੀ ਵਸੂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਖ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਮੇਘਨਾਦ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ 'ਸੁਰਥ' ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਇੰਝ ਵਧਿਆ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ: "ਡਰੋ ਨਹੀਂ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟੋ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਟੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੇਤ, ਹੁਣ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਯੰਤ, ਅਦਭੁਤ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਏ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਾਤਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਗੋਮੁਖ ਉੱਤੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਰਥ ਹੰਕਾਰਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਯੰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਹੰਕਾਰਾ ਨੂੰ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਵਿਅਕੁਲ ਨੈਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ—ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤੀ, ਗਦਾ, ਭਾਲੇ, ਮੁਸਲ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ—ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੌਰੀਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।