ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਿਥਿਲਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਾਜਾ ਜਨਕ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰਖਦੇ ਸਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਯੋਧਿਆ ਆਏ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਉੱਚੀ ਆਤਿਥਿ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਬਿਤਾਇਆ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉਗਿਆ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਵਿਜੈ ਮੂਹਰਤ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅੱਗੇ ਆਏ ਤੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਜਨਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਕਾਮ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਓ ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।” ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਉੱਚਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਜਨਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਦੁਆਰ ਤੇ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ; ਇਹ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਅਗਨਿ-ਸਥਲ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।” ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਆਇਆ। ਜਨਕ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।” ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਜਨਕ ਦੇ ‘ਐਸਾ ਹੋਵੇ’ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਪ ਦੇ ਵਿਚ ਅਗਨਿ-ਸਥਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਅਲਤਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ, ਤੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਤਲੀਆਂ ਵਿਚ ਅੰਕੁਰ, ਧੂਪ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਮਚ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਰਘਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਭਾਂਡੇ ਰੱਖੇ। ਤਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਪਕਾ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ, ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਫੈਲਾਈ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਿਧੀ ਕੀਤਾ। ਅਗਨਿ-ਸਥਲ ਤੇ ਅਗਨਿ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ, ਵਿਧੀਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅਗਨਿ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ। ਜਨਕ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਤੇਰੀ ਧਰਮ-ਸਾਥੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ-ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਛਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਹੇਗੀ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ੁਧ ਪਾਣੀ ਰਾਮ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਉੰਡੇਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ‘ਵਧਾਈ ਹੋ, ਵਧਾਈ ਹੋ!’ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵ-ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਜਨਕ ਨੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਰਮੀਲਾ ਤਿਆਰ ਹੈ।” “ਇਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਲੈ, ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।” ਫਿਰ ਜਨਕ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੌਰਵ, ਮਾਂਡਵੀ ਦਾ ਹੱਥ ਲੈ।” ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਲੈ।” “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨਰਮ ਤੇ ਉੱਚ ਵਚਨਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਕਕੁਤਸਥ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ-ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਣ, ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।” ਜਨਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰ ਭਰਾ ਨੇ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਅਗਨਿ, ਅਲਤਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ। ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਧੀਕ ਵਿਆਹ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਦੇਵ-ਡੋਲ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨਚਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਿਸਮਾਦ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਚਾਰ ਭਰਾ, ਅਗਨਿ ਦਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫੇਰਾ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਤੱਕਦੇ ਗਏ। ਹੁਣ, ਸਤਤਰ-ਚੌਥਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ-ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।