ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਜਨਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਇਆ ਹੈ।” ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਣ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਏ, ਅਤੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਉਤਮ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਪੱਲੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਸਨ, ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ। ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਤਹਿਤ ਤਹਿਤ ਸਤ੍ਹਤਰ-ਤੀਜੀ ਸਰਗਾ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਤਮ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਆਏ। ਉਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਤਾ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਮਾਮਾ ਸਨ। ਉਹ ਆਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਖੈਰ-ਖਬਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ ਦੀ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ।” ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਮਾਮਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਭੈਣ-ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ। ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿਵਾਹ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉੱਚਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਤ ਉਥੇ ਬਿਤਾਈ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ। ਜਿੱਤ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਸਾਰੇ ਗਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ-ਵਿਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ-ਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਹ ਉਤਮ ਵਿਵਾਹ ਕਰਵਾਓ।” ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਉੱਚਤ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਕ, ਜੋ ਉੱਚਤ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਵੇ? ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋਵੇ—ਕਿਉਂ ਦੇਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?” ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ। ਫਿਰ, ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਧਰਮਵਾਨ ਸਾਧੂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ-ਵਿਧੀਆਂ ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।” “ਰਾਮ, ਜਗਤ ਦਾ ਹर्ष, ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਕਰਨਾ ਹੈ।” ਜਨਕ ਦੇ “ਇਸੇ ਹੀ ਹੋਵੇ” ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਤਮ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਅਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਰੱਖੇ। ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਧੂਪ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਮਚ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਅਰਘਿਆ ਆਦਿ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਯਥਾਵਿਧੀ ਰੱਖੇ। ਤਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਪਕਾ ਚਾਵਲ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਬ ਘਾਸ ਪਸਾਰ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਉਸ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਤੇਰੀ ਧਰਮ-ਸਾਥੀ ਹੈ।” “ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪਿਛੇ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਰਹੇਗੀ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ‘ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!’ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਿਵਯ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਹੋਈ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਮੰਤ੍ਰ-ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਤੀ। ਜਨਕ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਉਰਮੀਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹੈ।