ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਗਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਸਤਾਕਾਰ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਸੋ ਕਰੋ," ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਜਨਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਰਾਜੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹੋ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਣਯ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਮੁੱਖ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਦਾਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਯੋਗ ਗਾਂਵਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉੱਤਮ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਦਿਨ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜੋ ਭਰਤ ਦਾ ਮਾਮਾ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਾਚਾਰ ਭੇਜੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ ਹੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਅਯੋਧਿਆ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਸਵੇਰੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਯਜਮਾਨ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਜਿੱਤ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਸੀ—ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਤਸਵ ਅਤੇ ਮੰਗਲਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਮੰਗਲਿਕ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ ਦਾ ਇਛੁਕ ਹੈ। ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਪੂਰਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ।" ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਜਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝੋ। ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਭ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਹੋਣ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ। ਫਿਰ ਜਨਕ ਨੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਜਨਕ ਨੂੰ "ਥੀਕ ਹੈ" ਆਖਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਮੱਝਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ। ਉਸ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ, ਧੂਪ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ, ਸ਼ੰਖ, ਕਰਛੀਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਰਘਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਤਲੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਰਭਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਗਈ। ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਈਆਂ। ਫਿਰ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਰਘੁਕੁਲਨੰਦਨ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਜਨਕ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਮ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ। ਇਸਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੋ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇਵੇਗੀ, ਇਕ ਛਾਂਵ ਵਾਂਗ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ "ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ! ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ!" ਆਖ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਕੀਤਾ। ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਵੱਜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ-ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਵਾਹ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।