ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਕੋਮਲ ਵਚਨ ਕਹਿ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਭੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣ ਜਾਣ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਚਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਵਰਾਂਗਣਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਭਗਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚੇਲਾ ਵੀ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਆਸਨ ਹਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ। ਜਿਵੇਂ ਅਯੋਧਿਆ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਹੈ, ਇਉਂ ਇਹ ਨਗਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਆਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੋ, ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਜਨਕ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜ਼ਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਗਾਊਆਂ ਦੀ ਦਾਨ ਰਸਮ ਨਿਭਾਈ। ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਤੀਆਂ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦਿਤੀਆਂ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਹੋਰ ਧਨ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗਾਊਆਂ ਦੀ ਦਾਨ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਣੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤਿਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੱਡੀ ਗਾਊਆਂ ਦੀ ਦਾਨ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਮਾਮਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰੀਤ ਪੁੱਛੀ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੈਣਪੁੱਤਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਯੋਧਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, "ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਆਯੋਧਿਆ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭੈਣਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਜਿੱਤ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਜੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਜਨਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਦਾਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ।" ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਜਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਰਾਜ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਾਰੇ ਉਤਸਵ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਬਾਓ, ਫਿਰ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ?" ਜਨਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ। ਫਿਰ ਜਨਕ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੇ ਕਰੋ।" ਰਾਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ। ਜਨਕ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ, ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਟਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ, ਧੂਪ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਸ਼ੰਖ ਪਾਤ੍ਰ, ਚਮਚ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਯਥੋਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਤਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ, ਕਟੇ ਹੋਏ ਦਰਭਾ, ਸਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਨਾਲ ਪਸਾਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ।