ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਰਾਜਾ ਅਨਰਣਯ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਨਰਣਯ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਨਰਣਯ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕਲਾ ਯੁੱਧ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ। ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਸੀ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਇਕ ਲੱਖ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸੈਨਾ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਅਨਰਣਯ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੈਨਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਗਈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਅਨਰਣਯ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੈਨਾ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਈ। ਰਾਵਣ ਦੀ ਜਵਾਲਾਮਈ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਸੈਨਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੀੜੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਨੇਕਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਅਨਰਣਯ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ—ਮਾਰੀਚ, ਸ਼ੁਕ, ਸਾਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਸਤ—ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਜੋ ਹਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜ ਗਏ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਸ ਮਾਣ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਓਲੇਆਂ ਵਾਂਗ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਚ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ, ਕੰਬਦਿਆਂ ਅਥਵਾ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਵਿਜਲੀ ਵੱਜਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਿਆ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਹੱਸ ਕੇ ਅਨਰਣਯ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਇਸ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਇਆ? ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਿਅਸਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ।” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਅਨਰਣਯ, ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਮੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਅਜੇਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰਿਆ, ਰਾਕਸ਼ਸ; ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੀ ਮਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਝਾਂਕ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਆਖਰੀ ਘੜੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ।” “ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸ। ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਯਗ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਇਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ—ਉਹ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।” ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਦੇਵਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਉਥੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣਿਆ। ਨਾਰਦ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸਨ, ਬੱਦਲ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ। ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਯੁੱਧ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।” “ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ। ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।” “ਜਦ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੀ ਸਮਝੋ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਦੈਤ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।” “ਕੌਣ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਇਹ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਤੋਂ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖਾਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੌਣ ਸਮਝਦਾਰ ਇੱਥੇ ਵਿਗੜੇਗਾ?” “ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਾਗ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬੁੱਢਾਪੇ, ਸੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੇਖ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨਹੀਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਾਰਗ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਕਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਅਨਰਣਯ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਅਨਰਣਯ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਇਸੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਜਯ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਆ ਗਿਆ।