ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਧੂਮਰਕਸ਼ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਧੂਮਰਕਸ਼ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਧੂਮਰਕਸ਼ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਗਦਾ ਹਲਾਈ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਧੂਮਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਧੂਮਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਸ-ਮੂੰਹਾ ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਦਸ-ਮੂੰਹਾ ਰਾਵਣ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਣਿਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਦੇ ਮਕੁਟ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਕੁਟ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੇ ਵਾਰ ਸਹਿ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨੋਬਲ ਨਹੀਂ ਗੁਆਇਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਯਕਸ਼ "ਪਾਸੇ-ਮਕੁਟ ਵਾਲਾ" ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਮਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੂਰੋਂ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਲੋਟਸ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੇ ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਗੁਆਈ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੋਗ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ! ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਭੋਗੇਗਾ, ਤਦ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮਝਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਆਖਰੀ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਮਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਇਸ ਅਸਥਿਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਰਾਜ, ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੁਖ ਦੀ خاطر ਧਰਮ ਕਰੋ ਤੇ ਪਾਪ ਛੱਡੋ। ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਦੁੱਖ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੂਰਖ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਹੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਨਰਕ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਰਣੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਮਾਰੀਚਾ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਦਸ-ਮੂੰਹਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਰਦੇ ਰਹੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਡਿੱਗਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਥਕਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਫਿਰ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਪਰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਸਤਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਸ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਰਾਖਸ਼ ਰੂਪ ਬਣਾਏ। ਦਸ-ਮੂੰਹਾ ਨੇ ਬਾਘ, ਸੂਰ, ਬਦਲ, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਰੁੱਖ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਦੈਤ—ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਨੇ ਕਈ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਦਿਸੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਰਾਮਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਸਤਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ-ਮੂੰਹਾ ਨੇ ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਧਨਾਦਾ ਹੌਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਤੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਆਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟਣ 'ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਲੋਟਸ ਆਦਿ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਧਨਾਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਕ—ਉਹ ਵਿਜੈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ—ਹਥਿਆ ਲਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਬੇਰਿਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਰਥ ਸੋਚ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼, ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਡਣ ਯੋਗ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਗਰਮ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੌਕਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਅਖੂਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਨੂੰ ਰਸਣ ਵਾਲਾ, ਅਦਭੁਤ, ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਕਲਾ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਦਾਹਰਨ ਸੀ। ਹਰ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਨਮੋਹਕ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਨਾ ਠੰਢਾ ਨਾ ਗਰਮ, ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ। ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿਰਮਲ ਮਕੁਟ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਰਾਤ ਦਾ ਯਾਤਰੀ, ਉੱਚ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਧਨਾਦਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਂ ਸਰਵਣ—ਵੱਡੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ—ਵੱਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਚੌੜੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਹਾਂ ਸਰਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ, ਪਰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।