ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜ਼ਕ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ, ਅਨਾਦਿ, ਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੈਦੇਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ, ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ ਜੀ, ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਮਨੁ ਜੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਹੋਏ। ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਜ੍ਵਲ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਣਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਅਨਰਣਯਾ, ਫਿਰ ਅਨਰਣਯਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥੁ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਗੂ ਹੋਏ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਸੁਸੰਧਿ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੁਸੰਧਿ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੈਨਜਿਤ। ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੀਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਅਸੀਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੈਹਯ, ਤਾਲਜੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਅਸੀਤ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਰਾਜਾ ਅਸੀਤ, ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਮ ਚ੍ਯਵਨ, ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ, ਇਕ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਚ੍ਯਵਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਖਿਆ, “ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਮਹਿਲਾ, ਇਕ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।” ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ, ਉਸਦੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨੇ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਿਸ਼ੀਲਾ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪਰ, ਉਸ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਸਗਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਗਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੰਜਸ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਅਸਮੰਜਸ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਾਗੀਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਭਾਗੀਰਥ ਤੋਂ ਕਕੁਤ੍ਸਥ, ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਤੋਂ ਰਘੁ, ਅਤੇ ਰਘੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧਾ ਤੋਂ ਕਲਮਸ਼ਪਾਦਾ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਖਨਾ, ਫਿਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਗਨਿਵਰਣ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਅਗਨਿਵਰਣ ਤੋਂ ਸ਼ੀਘਰਗਾ, ਫਿਰ ਮਰੁ, ਮਰੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੁਸ਼ਰੁਕ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੁਸ਼ਰੁਕ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ; ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ, ਯਯਾਤੀ ਤੋਂ ਨਾਭਾਗ, ਨਾਭਾਗ ਤੋਂ ਅਜਾ, ਅਤੇ ਅਜਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਹੀ ਭਰਾ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜਨਮ ਲਏ। ਇਹ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਰਮੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸਨ। ਹੁਣ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਇਕੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਕ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੁੱਤਰੀ ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਘਰਾਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਕਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿਮਿ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਰਮ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਥਿ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਥਿ ਤੋਂ ਜਨਕ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਜਨਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਨਕ ਤੋਂ ਉਦਾਵਸੁ ਹੋਏ। ਉਦਾਵਸੁ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਜਨਮੇ; ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੁਕੇਤੁ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੁਕੇਤੁ ਤੋਂ ਵੀ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਰਾਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਦੇਵਰਾਤ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਵੀਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਮਹਾਵੀਰ ਤੋਂ ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਹੋਏ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਸਨ। ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਵੀ ਧਰਮੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੋਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹਰਯਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਹਰਯਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁ ਸੀ, ਮਰੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨ੍ਧਕ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨ੍ਧਕ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਕੀਰਤਿਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕੀਰਤਿਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਮੀਢਾ ਸੀ; ਦੇਵਮੀਢਾ ਤੋਂ ਵਿਬੁਧ, ਅਤੇ ਵਿਬੁਧ ਤੋਂ ਮਹੀਧ੍ਰਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਹੀਧ੍ਰਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਕੀਰਤਿਰਾਤ ਸੀ; ਕੀਰਤਿਰਾਤ ਤੋਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਮਹਾਰੋਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਹਾਰੋਮਾ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਸਵਰਨਰੋਮਾ, ਅਤੇ ਸਵਰਨਰੋਮਾ ਤੋਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹ੍ਰਸ੍ਵਰੋਮਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।