ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਭਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਆਤਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਦਾਮਨ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: “ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਜਲਦੀ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਜੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ। ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਹੈ।” ਸੁਦਾਮਨ ਜਨਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: “ਅਜੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਨਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਵਾਕ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਜਨਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ: “ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਕਤਾਵਾ ਹਨ।” ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਕਰਣਗੇ।” ਦਸ਼ਰਥ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਆਰੰਭਦੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਅਨਾਦਿ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਦੇਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਯਪ; ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁ, ਪੁਰਾਣਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਸੀ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਹੀ ਅਜੋਧਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।” “ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਕਸ਼ੀ ਸੀ; ਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ; ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਣਾ; ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਅਨਰਣਯ; ਅਨਰਣਯ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੁ; ਪ੍ਰਿਥੁ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ; ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਤੋਂ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।” “ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ; ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਤੋਂ ਮਾਂਧਾਤਾ; ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਸੁਸੰਧੀ; ਸੁਸੰਧੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ: ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ। ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਤੋਂ ਭਾਰਤ; ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਅਸੀਤਾ। ਅਸੀਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਹੈਹੈ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ, ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਏ।” “ਅਸੀਤਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਿਮਾਲਿਆ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈਆਂ। ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਗਰ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਚਯਵਨ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ।” “ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰੀ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਪੱਤੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਚਯਵਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਚਯਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗਾ। ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਗਰਭ ਸਮੇਤ, ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।’” “ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸਦੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਪਰ, ਉਸ ਦਵਾਈ ਸਮੇਤ, ਸਗਰ ਜਨਮਿਆ।” “ਸਗਰ ਤੋਂ ਅਸਮੰਜਾ; ਅਸਮੰਜਾ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ; ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ; ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਭਾਗੀਰਥ। ਭਾਗੀਰਥ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥ; ਕਕੁਤਸਥ ਤੋਂ ਰਘੁ; ਰਘੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਧਾ ਤੋਂ ਕਲਮਸ਼ਪਾਦ; ਕਲਮਸ਼ਪਾਦ ਤੋਂ ਸ਼ੰਖਨਾ; ਸ਼ੰਖਨਾ ਤੋਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ; ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਗਨੀਵਰਨ।” “ਅਗਨੀਵਰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੀਘਰਗਾ; ਸ਼ੀਘਰਗਾ ਤੋਂ ਮਰੁ; ਮਰੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੁਸ਼ਰੁਕ; ਪ੍ਰਸ਼ੁਸ਼ਰੁਕ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼। ਅੰਬਰੀਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼; ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਯਯਾਤੀ; ਯਯਾਤੀ ਤੋਂ ਨਾਭਾਗ; ਨਾਭਾਗ ਤੋਂ ਅਜ; ਅਜ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ; ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।” “ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੁਰਾਤਨ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਜਨਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕਹੱਤਰਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਨਕ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਤੁਸੀਂ ਸੁਖੀ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਆਦਰਯੋਗ ਸੰਭਾਵਨਾ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਜਨਕ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਆਨ ਹੋਈ।