ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਂਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਕੂਟਾ ਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁਵੇਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮੱਧੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਜ਼ੂਆਂ ਕੁਰਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਚੋਟੀ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮੀ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੰਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਈ; ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਅਟੱਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਿਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਕਈ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ। ਲੰਕਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਸ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਇਕ ਗੰਧਰਵੀ ਨਰਮਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਬਣੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਮ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਖੇਡਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਮਾਲਯਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁੰਦਰਿ, ਵਾਕਈ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਮਾਲਯਵਤ ਨੇ ਸੁੰਦਰਿ ਤੋਂ ਵਜ੍ਰਮੁਸ਼ਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਸੁਪਤਘਨਾ, ਯਜਨਕੋਪਾ ਅਤੇ ਮਦ-ਮਸਤ ਰਾਕਸ਼ਸ; ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਿ ਤੋਂ ਅਨਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਧੀ ਜਨਮੀ। ਸੁਮਾਲੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੇਤੁਮਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਸੁਮਾਲੀ ਨੇ ਕੇਤੁਮਤੀ ਤੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ: ਪ੍ਰਹਸਤ, ਅਕੰਪਨ, ਵਿਕਟ, ਕਲਕਰਮੁਕ, ਧੂਮਰਾਖਸ਼, ਡੰਡਾ, ਅਤੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ। ਸੰਹਰਦੀ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ, ਅਤੇ ਭਾਸਕਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ; ਰਾਕਾ, ਪੁਸ਼ਪੋਟਕਤਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੈਕਸੀ। ਮਾਲੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਸੁਧਾ ਸੀ, ਜੋ ਗੰਧਰਵੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਭੈਣ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਸੁਮਾਲੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਵਸੁਧਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ: ਅਨਿਲ, ਅਨਲਾ, ਹਰਾ, ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ—ਇਹ ਮਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੌਰ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਪਵਨ ਵਾਂਗ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਜੈਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਮੌਤ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ-ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆਏ। ਉਹ ਅਜਨਮਾ, ਅਪ੍ਰਕਟ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਤਾ ਤੇ ਨਾਸਕarta, ਸਾਰਿਆਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਚਾਰਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਸੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਨ, ਹੁਣ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਭੱਜਾ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੀ ਹਾਂ।' ਮਾਲੀ, ਸੁਮਾਲੀ, ਅਤੇ ਮਾਲਯਵਾਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਰਗਣੀ ਸਾਥੀ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਪੀੜਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਅਸੁਰ-ਸੁਭਾ ਅੰਗ ਧਾਰੋ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ।" ਜਿਹੜੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਸੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" "ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜੈਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰ ਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਸਾਤ ਨਾਲ, ਸੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਸੁਕੇਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਹੜਪ ਲਏ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਲੰਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਕੂਟਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕਿਲਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪੀੜਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਵਸਾਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਉੱਤਪਾਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ-ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤਕ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।