ਤਰਣਬਿੰਦੂ ਨਾਮਕ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੋਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉੱਥੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹੱਤਮਾ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ, ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਤਪ-ਰੂਪ ਮਹੱਤਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਈ ਇਸ ਗੜਬੜ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈ। “ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?” ਇਹ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਸੇ ਅਨੋਖੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਵਿਹਲੜੀ ਕੁੜੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, “ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕਲੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਮਹੱਤਮਾ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਦੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ।” ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਹਾਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹੱਤਮਾ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਮਹਾਨ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।” ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਰੀਤ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਆਪ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਕੁੜੀ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਉਸ ਦੇ ਚਰੀਤਰ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਾਤਮਾ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਪੌਲਸਤ੍ਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨਿਰਪੱਖ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਵਾਂਗ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤ੍ਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਚਾ, ਗੁਣਵਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਅਸਨ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮਹੱਤਮਾ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਹਾਤਮਾ ਸੀ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ਼ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਸੀ। ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ, “ਮੈਂ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਅਨੁਸਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਕੜ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ—ਕਦੇ ਕੇਵਲ ਪਾਣੀ ਤੇ, ਕਦੇ ਹਵਾ ਤੇ, ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਰਗੇ ਹੀ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਕਰਤੱਬ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤ। ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੂੰ ਵਰ ਦੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ।” ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਧਨ ਦਾ ਰਖਿਆਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।” ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਯਮ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਜੋ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ। ਤੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਥਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।” “ਇਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨਾਮਕ ਵਿਮਾਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਲੋਕਪਾਲ ਹੋਣ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ।