ਇਕ ਵਾਰ noble ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਰਾਘਵ! ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਨੋ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦਾ ਆਉਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਭਾਗ ਹੈ। "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਈ ਹੈ," ਰਾਜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ। "ਰਾਘਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਾਂਝ, ਜੋ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਵਿਵਾਹ ਦਾ ਸਮਾਰੋਹ ਕਰਵਾਉ," ਜਨਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ," ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦਾਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰਾਂਗੇ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਰਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ," ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਾਤ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਉਲਾਸ 'ਚ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ, ਦੋਨੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਏ; ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਰਿਹਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਨਕਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ; ਜਨਕਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਯਜਨ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਸੱਤਵਾਂ ਸargas ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਜਨਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮੇਰਾ ਭਰਾ, ਕੁਸ਼ਧਵਜ, ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ, ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਾਂਕਾਸ਼ਿਆ 'ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਕਸ਼ੁਮਤੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਾਂਗ।" "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖੀਆਂ, ਕੁਝ ਸੇਵਕ ਆਏ, ਅਤੇ ਜਨਕਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਕਾਸ਼ਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਨਕਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਤੇਜ਼ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਕੁਸ਼ਧਵਜ, ਜਨਕਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਪਤੀ ਜਨਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਤੇ ਜਨਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਸੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ; ਦੋ ਭਰਾ, ਜੋ ਤੇਜ 'ਚ ਇਕਸਾਰ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ। ਫਿਰ ਦੋਨੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰੀ ਸੁਦਾਮਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਨੂੰ ਲਿਆਉ।" "ਉਸਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲਿਆਉ।" ਸੁਦਾਮਨ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: "ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਤੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਨਕਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਮੰਤਰੀ, ਆਚਾਰਿਆਂ ਤੇ ਕਿਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਨਕਾ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।" "ਹਰ ਮਾਮਲੇ 'ਚ, venerable ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, spokesperson ਹੈ।" "ਇਹ ਧਰਮਕ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਮੇਰੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ।" ਦਸ਼ਰਥ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ venerable ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਸਦਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੀਸਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ, ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਯਪ; ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਵੈਵਸਵਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮਨੁ ਪੁਰਾਣਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਆਯੋਧਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।" "ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤ ਕੁਕਸ਼ੀ ਸੀ; ਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਵਿਖੁਕਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।" "ਵਿਖੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬਾਣਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਬਾਣਾ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਅਨਰਣਿਆ।" "ਅਨਰਣਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਪ੍ਰਿਥੁ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ; ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸੀ।" "ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਾਂਧਾਤਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ।" "ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਸੰਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਸੁਸੰਧੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ: ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ।" "ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਭਾਰਤ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਅਸੀਤਾ।" "ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਹਾਈਹਯ, ਤਾਲਜੰਗ, ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਨਾਇਕ ਰਾਜੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਗਾਥਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।