ਮਹਾਰਾਜ ਜਨਕ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਪੁਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੋੜੇ ਗਏ। ਪਰ ਹੁਣ, ਰਾਜਨ! ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਚ ਆਏ ਸਨ, ਯਾਦਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਹ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਧਨੁਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾਇਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ ਗਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿਓ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ! ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।” ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਜਨਕ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਆਖੇ। ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਲਣ ’ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਆਨੰਦ ਹਨ, ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਨਕ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਨਕ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਆਓ ਜਲਦੀ ਚੱਲੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਾਂ ਨਾਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਵੇ।” ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, “ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ!” ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਰ ਪਵਾਂਗੇ।” ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਟਿਕੇ। ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ, ਸਾਕਾ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਖਜਾਂਚੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕਿ ਵੱਡਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਭੇਜਣ। ਮੇਰੀ ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਨ ਲਈ ਕਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਜੋਤਿਆ ਜਾਵੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਕਾਟਯਾਯਨ ਆਦਿ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਥ ਲਿਓ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ, ਮੇਰਾ ਰਥ ਜੋਤੋ, ਤਾ ਕਿ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਤ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।” ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਚਾਰ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਨਕ ਜੀ ਨੂੰ ਜਦ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਚਿਤ ਸਵਾਗਤ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਜਨਕ ਜੀ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ! ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦ ਸੌਭਾਗ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਮਦ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਮੇਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਮਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਜਨ, ਕਲ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ।” ਜਨਕ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤਿ ਉਪਰੰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।’” ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਸੱਚੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਕ ਜੀ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਲ ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਗ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹਣ ਗਏ। ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸੇ, ਜਨਕ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਜਨਕ ਜੀ ਨੇ ਵੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਤ ਉਥੇ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਜਨਕ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਕਾਸ਼੍ਯਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕ਼ਸ਼ੁਮਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਵੀ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੋਵੇ।” ਇਹ ਬਚਨ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਉਪਰੰਤ, ਕੁਝ ਦਾਸ ਆਏ, ਜਨਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ’ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ ਨੂੰ ਲੈਣ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।