ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਕੈਕੇਈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਰਾਂ ਮਿਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ—ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: ਰਾਮ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਅਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ। ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਲ ਪਿਆ। ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ-ਭਰਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਂਦੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈ। ਜਨਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਿਵਯ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਭ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਸਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਸੀ। ਸੀਤਾ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਣੀ ਚੰਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲੰਬੇ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਛੱਡਣ ਆਏ। ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਰਥਵਾਹ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਮ, ਗੁਹਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹੁੰਚੇ, ਉੱਥੇ ਤਿੰਨੇ ਨੇ ਸੁਖਦਾਈ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ; ਪਰ ਰਾਮ ਦੇ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ; ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਾਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ," ਪਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ, ਮਿੱਠੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਮਨਾਇਆ; ਭਾਵੇਂ ਭਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹੇ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਉੱਜਵਲ, ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਉਣ-ਆਉਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਤਿਕਸ਼ਣ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁ ਮਿਲਿਆ। ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਤੀਰ-ਕਟਾਰੀਆਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ। ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਨਸਥਾਨ ਦੀ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਸੂਰਪਣਖਾ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਵਿਗਾੜੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਸੂਰਪਣਖਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤੇ, ਖਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਦੂਸ਼ਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਇਸ ਹਤਿਆ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ। ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ," ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੁਭਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਅਪਹਰਣ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗਿਦ੍ਹ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਅਪਹਰਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਉਡ ਗਏ; ਫਿਰ, ਉਸ ਦੁਖ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਬੰਧਾ ਨਾਮਕ ਡਰਾਊਣ ਅਤੇ ਭੈੜਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜੀ; ਕਬੰਧਾ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਤਪਸਵਿਨੀ ਸ਼ਬਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਸ਼ਬਰੀ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪੱਕੀ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ," ਕਬੰਧਾ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਬਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਨਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਮ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਘਟਨਾ-ਘਟਨਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ; ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੀ।