ਜਦ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜੋ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਉਪਮਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਰਾਜ ਕਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, “ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕੈਕੇਈ ਅਤੇ ਭਰਤ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੁਸੀਂ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਰਿਹਾ ਹਾਂ’, ਉਹ ਕ੍ਰੂੜਤਾ ਕੈਕੇਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ।” ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ “ਤੈਥੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ” ਆਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਲੱਖਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਲੱਖਣ, ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੇ ਸੁਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਰਾਮ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਿੱਧ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੋ ਰਾਮ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਅਪਰਗਟ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਗਿਆਨ ਹੈ—ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਕੋਲ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖਣ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜੀ ਖੜੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ “ਧੀਏ” ਕਹਿ ਕੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਵੈਦੇਹੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿਆਗ ਉੱਤੇ ਰੋਸ ਨਾ ਕਰੀਂ; ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕੀਤਾ। ਧੀਏ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ—ਤੇਰਾ ਚਲਣ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਕਹਿ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਦਸ਼ਰਥ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਸੁਰਗ, ਵੱਲ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕ ਸੌਵੀਹ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਹਿੰਦਰ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਖੜੇ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਦੱਸ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?” ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਨੰਦ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੇਕਰ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੀਰ, ਜੋ ਯਮ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਵਣ, ਹੇ ਵਾਨਰੋ! ਜੋ ਵਾਨਰ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਗਏ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼-ਮਨ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਰੀਛ ਮਹਾਨ ਬੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ; ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਣ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛ, ਸਿਹਤਮੰਦ, ਅਖੁੰਝੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਵਾਨਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅਣ-ਮੌਸਮੀ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਵਹਿਣ।” ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, “ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਵਰ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਇਹ ਵਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਵਾਨਰ, ਰੀਛ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਰਾਛਸਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਛੜ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਪਏ ਹੋਣ। ਸਭ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਜਣਿਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਰੁੱਖ ਅਣ-ਮੌਸਮ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਨਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।” ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਘਾਵ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਵਾਨਰ ਮੁੜ ਨਵੇਂ, ਨਿਰ-ਘਾਵ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਦੇ ਜਿਵੇਂ, ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਭਰਤ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਲ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲੱਖਣ ਸਮੇਤ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲੱਖਣ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ।