ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖੇਤ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਹੀ ਸੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਵਧੀ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਕਿਸੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ। ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਇਹ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧੀ ਵਾਂਗ ਪਲੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ। ਹਰ ਰਾਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਉਸਦੀ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਸਾਬਤ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਮੰਗਵਾਇਆ। ਪਰ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਉਠਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸਮਰਥ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਥਿਲਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੱਤੀ। ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਸਭ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਅਸਮਰਥ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਿਥਿਲਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਰਾਮ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗਰਭ ਰਹਿਤ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਖਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆਓ।" ਜਦੋਂ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਉਹ ਆਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟਾਰੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਪੇਟਾਰੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ-ਕਿਵੇਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਲੋਹੇ ਦਾ ਪੇਟਾਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਅਤੇ ਰਾਮ-ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਜਨਕ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ—ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਣ, ਤਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਉਠਾ ਲੈਣ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਖਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖ।" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਰਾਮ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੇਟਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮਹਾਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ, ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦਾ ਗੌਰਵ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਥਾਂ ਹੈ, ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋੜਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਡੁੱਕਦੀ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਵੀ ਹਿਲ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਫਟ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ—ਸਿਵਾਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਦੋ ਰਘੁ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ। ਜਦ ਲੋਕ ਸੁਧ ਬੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਤਦ ਰਾਜਾ, ਡਰ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਲਈ। ਇਹ ਅਸਾਧਾਰਣ, ਅਕਲਪਨੀਆ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲੀ, ਜਨਕ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗੀ।" "ਹੇ ਕਉਸ਼ਿਕ, ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ—'ਸੀਤਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ।' ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣੀ ਹੈ।" "ਤੁਾਡੀ ਆਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮੰਤਰੀ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਰਥਾਂ 'ਚ ਅਯੋਧਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੋ ਕਕੁਤਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇੱਥੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਹੱਥ ਰਾਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।