ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਿਆ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮਤਾ, ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਜਨਕ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁਸ਼ਿਕ ਨੰਦਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕismet ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ..." "ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗੁਣਗਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਰਾਮਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਸੁਣੇ ਹਨ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਅਣਮੁੱਲ ਹਨ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕ ਨੰਦਨ।" "ਇਹ ਅਸਾਧਾਰਣ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ, ਹੁਣ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਸੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਛਿਅੱਠਵਾਂ ਸર્ગ ਸੁਣੋ। ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਿਬਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾਇਆ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਘੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਹਾਂ।" ਜਨਕ ਦੀ ਇਸ ਆਦਰ ਭਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਵਾਕ-ਕੁਸ਼ਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰੀ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਦੇਖ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਥੋਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੈ।" "ਦੇਵਰਾਤ, ਜੋ ਨਿਮੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।" "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ," "'ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਮੋਲ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।'" "ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ; ਭਵ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਮੋਲ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੀ।" "ਫਿਰ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਖੇਤ ਜੋਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਉੱਠੀ।" "ਖੇਤ ਜੋਤਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਪਲਣ ਲੱਗੀ।" "ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਜਣਨੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਦੀ ਪਰਖ ਵਾਸਤੇ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਵਧੀ।" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੰਗਣ ਆਏ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।" "'ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ਦੀ ਪਰਖ 'ਤੇ ਹੀ ਦਿਆਂਗਾ।' ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ," "ਮਿਥਿਲਾ ਆਏ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਚੁੱਕ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕੇ; ਆਪਣੀ ਅਸਮਰਥਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ," "ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਇਹ ਜਾਣ ਲਵੋ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ; ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ," "ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਿਥਿਲਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ।" "ਵੱਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਮੁੱਕ ਗਏ।" "ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।" "ਦੇਵਤੇ, ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ, ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਉਹ ਅਸਮਰਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਸ਼ਟ—ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਧਨੁਸ਼।" "ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ; ਜੇ ਰਾਮ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕੋਖ-ਰਹਿਤ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।