ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ! ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੀ ਕਰੀਏ; ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੜੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਹਨ।" ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੂਰਜ ਵੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਅਗਨੀ-ਸਮਾਨ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅਗਨੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ! ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ! ਤੇਰੀ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਤੇਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਓਂਕਾਰ, ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਆਪ ਮੇਰੀ ਚੋਣ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਖਸ਼ਤ੍ਰ ਵੇਦ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵਾਂ।" "ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦੇਣ; ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਉੱਚੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਵੇ।" "ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ! ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। "ਇਹ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਹੈ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਇਹ ਹੈ ਸਦਾ-ਅਟੱਲ ਧਰਮ, ਇਹ ਹੈ ਸ਼ੂਰਤਾ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ, ਸੁਣ ਕੇ— ਜਨਕ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: "ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਪਾ-ਪਾਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ—" "ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ-ਪਾਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਨੇਕ ਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਗੁਣ ਆਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਨਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਸੰਸਦ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।" "ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਅਮਿਤ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਮਿਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਸਦਾ ਅਮਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸਧਾਰਣ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲੋ; ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋ—ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਨਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਨਕ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਾਰ ਵਾਰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛਿਆਠੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਜਨਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੁਲਾਇਆ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼? ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਜਨਕ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਇਹ ਦੋ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖਸ਼ਤ੍ਰੀ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਧਨੁਸ਼, ਹੇ ਧਨਵਾਦੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ; ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਹੈ।" ਦੇਵਰਤਾ, ਜੋ ਨਿਮੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਦੱਖਾ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਭਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਭਵਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਨਕ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।