ਰਾਵਣ ਦੀ ਮਹਾਨ ਬਾਲਿਸ਼ਟ ਭਾਲਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਏ, ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ ਚੂਰਨ ਬਣ ਗਏ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਮਣੀ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੜਕ ਉਠੀ। ਗੁੱਸਾ ਆਪਣੇ ਚਰਮ ਤੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਉਹ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਮਾਤਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਸਖਤ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਪਕੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਘੰਟੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਾਰਾ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਧੂਮकेतੂ। ਰਾਮ ਨੇ ਭਾਲਾ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ; ਭਾਲਾ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਦਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਦਿਆ। ਰਾਵਣ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ, ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਥਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇ ਤੀਸਰੀ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਰਘੁਨੰਦਨ ਉੱਤੇ ਭੜਕ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਰਘੁਨੰਦਨ ਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਮਾਰੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ, ਦੋਵੇਂ ਭੜਕੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ battlefield 'ਚ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹੱਸ ਕੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰੜੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਬੇਬਸੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਕਰਮੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁਕਿਆ, ਬੇਸ਼ਰਮ, ਅਸਥਿਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਚੁਕਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਭਰਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਲਾਹਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਿੰਦਤ ਤੇ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕੰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਤੂੰ, ਨਿਕਰਮੀ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਤੰਗ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖਦਾ। ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਅੱਜ, ਤੇਰਾ ਸਿਰ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਕਣਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਸਖਾਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਣ, ਜੰਗ ਦੇ ਧੂੜ ਤੇ ਵਿਖੇਰ ਦੇਣ। ਜਦ ਤੂੰ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗੇਂਗਾ, ਰਾਵਣ, ਗਿੱਧ ਤੇਰੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਪੀਣ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਤੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪੰਛੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਵੀਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਰਤਾ, ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਵਧ ਗਈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਜੋ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਾਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ auspicious ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਬਾਂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੇ ਰਘੁਨੰਦਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ-ਸਿਰ ਰਾਵਣ ਦਾ ਮਨ ਡੋਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਜਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਤਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਥੱਕ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ, ਮਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਚੁਕਾ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਥੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਟਾ ਲਿਆ।